Menu

K(r)amperen?

AFTAKELEN MET EEN KNIPOOG – Een klein tentje, een paar doorgezakte klapstoeltjes, tafeltje, slaapzak, twee butagaspitjes uit het jaar nul en een barbecue. Daar worden wij, manlief en ik, op vakantie gelukkig van. Dat minimalistisch kamperen compenseren we met luxe gastronomie. Maar ik merk dat er wat begint te veranderen.

Manlief kokkerelt elke dag zonder pakjes en ander voorgekookt spul veelzijdige groenten-ensembles, koninklijke rumpsteaks, keizerlijke spiezen, forelletjes in het groen. Als het mooi weer is, loopt dat soepel, gesmeerd en lekker. Alles staat buiten voor de tent binnen handbereik op en om het tafeltje opgesteld. Vliegt er bij het snijden wat van tafel, dan is dat voor de camping. Plus we hebben altijd nog de hond.

Bij slecht weer gebeurt dat allemaal in ons kleine tentje. Als assistente van de kok geef ik tussen het lezen door de ingrediënten aan. Voor de tomaten moet ik vanuit mijn klapstoeltje over het tafeltje heen de hoek linksachter in. En of ik vanonder m‘n klapstoeltje rechtsachter ook even de bos peterselie kan aangeven.

Met m’n knie tegen het tafeltje zet ik kracht om al achteroverleunend in één keer soepel en gesmeerd de peterselie boven tafel te krijgen. De fles notenazijn op tafel schudt meewarig heen en weer. Tjonge, zijn m’n armen te kort. Pffff… Dan toch maar uit het klapstoeltje opstaan, omdraaien en voorover buigen… Terwijl ik met de bos peterselie stevig in mijn hand probeer omhoog te komen, besef ik dat dit soort standjes zo langzamerhand hun beste tijd wel hebben gehad.

Foto: BierDoctor / Foter / CC BY-SA

Meer Aftakelen met een knipoog
Facelift?
Tandenstoker a.u.b.!
De kuisheidsmanager
Zorgeloze bitch
Alzheimer light
Opa en oma
Die helse bladblazer!
Mammogram met de buurvrouw
Kijken en bekeken worden
3 vooral-niet-meer-doen-tips
De hogere wiskunde van afval scheiden
Verzuren of trouw blijven aan mezelf?
Retro bakkie troost
45-plusser is werknemer van de toekomst
Zwabberende armen
De carrièretijger van Blueband Roomboter
Vroeger was alles beter…